Hoe nu verder? – blogpost multimedialist

En waarheen, waar naar toe en zo verder. Kronkelpaden op? “A path is formed by laying one stone at a time”, bral! Dat kan ook een kronkelpad zijn, langs een afgrond, zonder afrastering, en brokkelig, met harde bergwind, ook koude. Ga maar rechtdoor dan? Gerade aus, en niet immer gerade aus. Dat zou tot in het oneindige rechtdoor gaan betekenen.

Chess en route

In sommige business gaat het niet goed. Micro-economische maatregeltjes helpen niet tegen macro-economische bewegingen. Of toch wel? Nope, nog nooit meegemaakt. Dan stellen we (te) botweg: “Ik ben er nooit bij geweest en dus kan het niet”. Voor nu is dit waar en klopt het. Hoe het ook zij, “Wat kan ik voor u doen?” is een vraag die je ook in economisch mindere tijden zou moeten horen. En dan niet uit een telefoonscript(tje) voorgedragen, hè. Toch kom ik het vaker tegen dan me lief is, haha. Dat blijkt soms commerciële prietpraat en larie en apekool te zijn. De volgende keer vraag ik terug “Meent u dat nu? Wat buitengewoon voorkomend!”.

Als het te serieus wordt, alles eigenlijk, is het niet meer leuk. Want wanneer is de laatste keer geweest dat u eens goed hard en lang heeft gelachen? Zodanig dat er pijn in de buik ontstond. Jawel, de slappe lach, niet meer kunnen stoppen. Hoe gezond is dat wel niet. Dan liever lachrimpels ontwikkelen. Och, een niche: rimpelig maken in plaats van strak trekken.

Dan keren we nu terug naar het begin. Ik wist niet waar ik moest beginnen met deze blogpost. Daarom ook begon ik bij het begin, waarvan ik in eerste instantie niet wist dat dat er niet zou zijn. En nu blijkt van wel. Uhm, dan blijkt er ook een midden te zijn, wat direct het einde kan worden. Of dat al is, en ik weet dat nog niet.

Einde: er zijn nog wel twee nieuwe opdrachten verworven, hoera en hulde, hoezee. Daar ben ik zeer vereerd mee, bescheidenheid is hier het devies. Iets laten gebeuren blijkt fijner dan iets proberen te laten gebeuren. Hoe krijg ik dat voor elkaar?

Geniet u a.u.b. van het weekeinde,

Risico blahblah – blogpost multimedialist

De risico’s van dit en van dat. Risicobeheersing, risicomanagement en risico uitsluiten, riskmanager, risicocalculatie, risico-analyse, risicoparagraaf, risicodekking, risicopolis en zo voort. En eigenlijk, geen risico nemen is wellicht ook risico nemen. En na dit alles geldt dat het grote risico is, dat er geen risico is.

Get It? Do you?.jpg

Onlangs vernam ik dat in bijvoorbeeld Groot Britannië het directe-instructie-leren om zich heen grijpt. Tja, hiermee voorbijgaand aan het leren onderzoeken en eventueel falen, of slagen natuurlijk. Hiermee haal je de angel uit nieuwsgierigheid om er op uit te gaan, figuurlijk dan wel letterlijk. Zonder te willen vervallen in hoogdraverij, is nieuwsgierigheid de voedingsbodem voor creativiteit.

Terug naar risico. De betekenis opzoekend vinden we bedreiging, dreiging, nood, noodsituatie, onheil, onraad, perikel, broosheid, onveiligheid, vaagheid, veranderlijkheid, waagstuk en gevaar. Ik denk hierbij direct aan rampenfilms, Nasa-lanceringen, oorlogsoperaties, bankovervallen en nog zo wat dingen. Ik denk niet aan zakelijke of bedrijfsmatige acties. Tenzij je niet voor eigen rekening speculeert op de New York Stock Exchange.

Toch zijn alle risco-termen het bedrijfs- en ondernemersleven binnengedrongen. Soms is het net alsof angst de sleutel is. En dat is larie en apekool. Zonde ook van de soms creatieve uitbarstingen. Er wordt veel gesmoord en de nek omgedraaid. Initiatieven sneuvelen snel en, nog erger, soms langzaam. Initiatief komt niet tot wasdom. Ik predik niet om maar wat aan te rommelen. Of je nu wel of geen talent(en) hebt.

Nu ja, al het ge-risicobeheers heeft ook geen financiële, ja daar komt ie’, crisis voorkomen. Mag je derhalve stellen dat risicomanagement het uiteindelijk ook niet is? Ja, dat is waar. Nuchter nadenken zonder het te complex, academisch en te specialistisch te maken brengt je wellicht verder. Het is een hele industrie en business geworden. Een denkwijze en dogma. Rillingen hier aldus.

Neem gewoon de kans als de schijnbaar ideale situatie zich voordoet. Denk hierbij aan alle grote en echt belangrijke gebeurtenissen in een mens’ leven. Zijn daar risico-analyses in opgedoken? Zeker en vast niet. Bij het verliefd worden? Geen sprake van. Bij het versterf van geliefden? Heb je geen enkele invloed op. Nike gebruikte toch ook ooit ‘Just do it’….. Stop met denken, zou ik bijna willen zeggen. Geweldig!

Een weblogboek – blogpost multimedialist

Bloggen. Wat een vreemd woord. En ook lelijk eigenlijk. Dat kom door de b-l-o. Zeg ze maar eens hardop. Nu, terplekke. Het klinkt wat primair, als een roep uit de oertijd, wel afgerond, maar toch. Het is ook zo luid(ruchtig). En dan komt ook nog de letter g erbij. Deze klinkt botboer(derig), nederlands hard. Van klank dan, hè. En dat geval bij de letter g in de keel. Zo’n gorchelende ‘sound’.

een weblogboek - blogpostIs dit erg? Nee, niet echt en niet voor mij. Wil ik dit veranderen? Neen, geen ambitie daartoe. En er wordt wat afgeblogd. Ja, ik ook nu, weet ik. En zeg nu eens eerlijk wie van jullie leest er nu frequent een blog van a-tot-z. Reeds langdurig sinds 200x. En dan niet van die laffe blogpostjes met wat woordjes in maximaal vijf zinnetjes gepropt. Met wat linkjes erin zodat het nog wat body krijgt. Nee, echt een doorwrochte lap tekst. Ik kan er natuurlijk helemaal naast zitten, maar ik vrees dat het er heel weinig zijn.

Bloggen is van weblog. Dat dan weer deels afkomstig is van log, uit het engels. En ook logboek. Dat eigenlijk een dagboek is. Nog even doorgaan zo, en we komen uit bij een poézieboekje met versjes. Er is ook een…. vlog, een videolog. Die vind ik eigenlijk veel gaver. Als je ze zoekt, vindt je deze. Echter, tegenkomen doe je ze niet zomaar. Het lijkt ook veel meer werk te zijn. Materiaal schieten, bewerken, edit-en, geluid op orde krijgen, uploaden, rondtoeteren dat het er is. Kortom, een hoop gedoe.

Af en toe is het lezen van een blog hetzelfde als televisie kijken. Zelden zit er een juweel tussen. Of ben ik nu te negatief? Dat valt mijns inziens allemaal wel mee. Wat waar is, is waar, vaak dan. Lezers moeten ook wennen aan de stijl. Zo ook de blogger moet wennen aan zijn lezers. Overigens vind ik niet dat ze naar elkaar moeten luisteren. Of overleggen, en dat dan weer gaan vastleggen, als een notule. En dan daar weer over gaan bloggen. Wen maar aan elkaar, dat lijkt me veel beter.

Zogezegd hoop ik dat eventuele lezers dezes wennen aan mij. En niet omgekeerd, uh, en omgekeerd.

Acquisitie – blogpost zonder links – multimedialist

Acquisitie koud

Iemand opbellen deed je vroeger. Via een draaischijf-telefoon, daarna met toetsen. Met de eerste mobiele telefoons met een accu van vijf kilo niet zo snel meer, want duur. Sedert jaar en dag met een smartphone ook niet. Waarom eigenlijk niet?

Uit tijdsgebrek en geen lust ertoe. Zelf bel ik veel en ben inmiddels geen jongeling meer, haha. Er is geen behoefte aan om zo maar iemand op te bellen op willekeurig gekozen tiencijferig nummer. Jammer eigenlijk want dat was toen wel buitengewoon leuk, zo herinner ik mij.

En acquisitie anno nu? Zakelijk gezien lijkt de slagingskans klein. Moet je het daarom niet doen? Wel, dat is geheel aan u. Van de honderd telefonische benaderingen kan er altijd iemand tussen zitten die wil. Hiermee ben je in 2011 buitengewoon veel tijd kwijt. En vergeet niet de voorbereidingen. Als het moet, dan moet het, zo is het ook.

P.S. Eh nee, in deze post zitten geen links, nee.

Vogelvrij verklaard

Hoe bevalt dat nu? Ja, wel goed, eerlijk gezegd. Kost wel tijd natuurlijk hetgeen overigens niet erg is. En ook niet kan zijn. Tijd verstrijkt. Dat dendert om de bocht.

Online kom je een hoop flauwekulverhalen tegen, niet te filmen. Nou ja, net als in het echte leven, hè. Of op straat en in de familie. En wat lezen we nu zoal? Tien tips om…., handig om te hebben, interessant stuk want….. Blah, blah, blah.

Ik weet het niet, wat moet je er van vinden? Er is ook veel moois te vinden online. Echter, die leuterverhalen die je zo her en der hoort en leest. Dat doet je ernstig twijfelen aan alles. Maar, maar, maar dat hoort er bij. De ruis en het gesuis. Dat is een groot deel van het plezier en de lach op het gezicht.

Tings An’ Times, Media, Links, Pages, Comments

Ratatouille speelt nu, iPod 80 Gb synchroniseert, heb cocktailboekje & triple sec aangeschaft, ontwerp website multimedialist.nl vordert, nog zes formele werkdagen in loondienst te gaan, er moet nog een regio-emailing uit, de droger dient geleegd te worden, vanavond op bezoek, kiddo’s spelen restaurantje, afspeellijsten zijn gemaakt, vanavond een oppas, ik ben benieuwd, heb ontwerper ontmoet, de klok tikt, de andere staat stil, het leer knispert, er wordt gespeeld, honger speelt op, grijs en regen, manen tot stilte.

Derde post

WordPress-omgeving verder ge-tweaked en ingericht, ondertussen luisterend naar Hear My Train a-Comin’.

Welcome

Daar gaan we met de eerste post binnen wordpress.com.

Hier moeten we frequent mensen en belangstellenden naar toe trekken, but how? Aan de andere kant is het ook bedoeld om hersenspinsels neer te pennen.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.